Autisme en Eetstoornissen

autisme en eetstoornissen

In andere artikelen ging het over eetproblemen bij autisme (hier) en over ARFID (hier). Nu gaan we het hebben over een aantal– niet alle– andere eetstoornissen bij autisme naast ARFID. Er zijn genoeg eetstoornissen die door verschillende redenen vaak comorbide zijn aan autisme. Vaak hebben vrouwen met autisme er het meeste last van en komen ze hiervoor bij een psycholoog zonder dat de échte diagnose wordt gesteld (hier).

Anorexia Nervosa

Wat is Anorexia Nervosa?

Anorexia Nervosa is een eetstoornis dat zich karakteriseert door het beperken van voedselinname, intense angst voor aankomen in gewicht en een verstoring in de manier waarop iemand hun lichaam ziet. Meer vrouwen hebben last van deze eetstoornis– vaak tussen de leeftijden van 15 en 19 jaar.

Recente research vindt een aantal overlappingen tussen Anorexia en ASS. Een aantal van die overlappingen zijn op het gebied van neuropsychologische en socio-cognitief functioneren. Veel mensen met Anorexia geven aan een hoge mate van sociale angst te hebben. Ook geven ze aan vaak gepest en getreiterd te worden en moeite te hebben met sociale gelegenheden. (Kerr-Gaffney et al., 2018 | Tierney et al., 2016 | Westwood et al., 2016)

Procentueel gezien laat zo’n 27 procent van de vrouwen met autisme verschillende symptomen van eetstoornissen zien– maar dan ook echt klinisch relevante symptomen. Dit betekent dat de symptomen vallen binnen de ernst van de categorie eetstoornissen. Vanwege de vele problemen met eten die mensen met autisme kunnen hebben, lijkt het ergens ook wel logisch dat eetstoornissen op de loer liggen. (Nickel et al., 2019 | Kalyva et al., 2009)

Boulimia Nervosa

Wat is Boulimia Nervosa?

Boulimia Nervosa is een eetstoornis waarbij je vaak eetbuien hebt die steeds terugkeren. Vaak schamen deze mensen zich zo voor deze buien dat ze dit proberen te compenseren door alles uit te braken of juist een lange periode niks te eten. Als we kijken naar een heel mensenleven zal zo’n 3 procent van de vrouwen Boulimia Nervosa krijgen en 1 procent van de mannen. Meestal zijn dit mensen tussen de 15 en 29 jaar oud. Het lijkt wel zo te zijn dat de hoeveelheid mensen die met deze stoornis te maken krijgen afneemt over de tijd heen. (Van Eeden et al., 2021)

Ik kon er weinig over vinden. Het lijkt erop dat 4,7 procent van de mensen met een eetstoornis– waaronder Boulimia– de diagnose autisme kregen. Vooral de mensen met Anorexia Nervosa kregen de diagnose. Boulimia werd eerder gekoppeld aan ADHD dan aan autisme. Dit omdat bij ADHD vaak wordt gedacht aan impulsief gedrag, zoals eetbuien.

Wat wel is gevonden, is dat mensen met Anorexia en Boulimia Nervosa vaak moeite hebben met executief functioneren. Mensen met autisme hebben hier ook zeker last van! Daarover lees je meer in mijn artikel over executieve disfunctie bij autisme en hoe ermee om te gaan. (respectievelijk hier en hier) (Nickel et al., 2019)

Binge Eating Disorder

Wat is Binge Eating Disorder?

Binge Eating Disorder, ofwel BED, is een eetstoornis die zich kenmerkt door de vele eetbuien die de mensen hebben. Vaak gevolgd door veel schuldgevoel, schaamte en verachting van zichzelf. Het verschil met Boulimia Nervosa is dat er bij BED geen compensatie plaatsvind. (Nickel et al., 2019)

Nogmaals was hier weinig over te vinden. Wat hierboven beschreven is bij Boulimia is ook van toepassing om BED.

ARFID

Wat is ARFID?

ARFID staat voor avoidant/restrictive food intake disorder. Het gaat erom dat de patiënt zo weinig eet dat ze niet genoeg voedingsstoffen tot zich nemen om in hun behoeften te voorzien. Nu is het verschil met andere eetstoornissen dat er hier geen verkeerd beeld van hun eigen lichaam bij zit. Ze zijn simpelweg te selectief in het eten wat ze tot zich nemen dat het niet voldoende voedingsstoffen geeft.

ARFID komt vaak voor bij mensen met autisme. Dit is natuurlijk heel logisch als je je bedenkt dat we vaak enorme moeite hebben met het sensorische gedeelte van eten. De structuur in onze mond, de smaak of zelfs de geur kan ons afkeren! Het volledige artikel kun je lezen via deze link –> ARFID

Conclusie

Eetstoornissen lijken soms wel gekoppeld te zijn aan autisme, maar dit betreft vooral Anorexia. Andere eetstoornissen die hier besproken zijn, lijken veel minder comorbide te zijn aan autisme en meer aan ADHD. Mocht iemand van jullie een idee hebben waarom deze stoornissen wel gekoppeld zijn, zou ik die graag horen via de comments hieronder! En als je literatuur hebt gevonden al helemaal!

Bronnen:

  • Kerr-Gaffney J, Harrison A, Tchanturia K. Social anxiety in the eating disorders: a systematic review and meta-analysis. Psychol Med. 2018;48(15):2477–91.
  • Tierney S, Burns J, Kilbey E. Looking behind the mask: social coping strategies of girls on the autistic spectrum. Res Autism Spectr Disord. 2016;23:73–83.
  • Westwood H, Lawrence V, Fleming C, Tchanturia K. Exploration of friendship experiences, before and after illness onset in females with anorexia nervosa: a qualitative study. PLoS ONE. 2016;11(9):e0163528.
  • Nickel K, Maier S, Endres D, Joos A, Maier V, Tebartz van Elst L, et al. Systematic review: overlap between eating, autism spectrum, and attention-deficit/hyperactivity disorder. Front Psychiatry. 2019;10:708.
  • Kalyva E. Comparison of eating attitudes between adolescent girls with and without Asperger syndrome: daughters’ and mothers’ reports. J Autism Dev Disord. 2009;39(3):480–6.
  • van Eeden, A. E., van Hoeken, D., & Hoek, H. W. (2021). Incidence, prevalence and mortality of anorexia nervosa and bulimia nervosa. Current opinion in psychiatry, 34(6), 515–524. https://doi.org/10.1097/YCO.0000000000000739
  • Nickel, K., Maier, S., Endres, D., Joos, A., Maier, V., Tebartz van Elst, L., & Zeeck, A. (2019). Systematic review: overlap between eating, autism spectrum, and attention-deficit/hyperactivity disorder. Frontiers in psychiatry, 10, 708.

Auterview: Jill Hoogerwerf

In het Auterview spreek ik mensen met een verhaal. Iets waar ze graag over vertellen en uren over door kunnen gaan. Of juist iets wat ze heel erg raakt en waarvan ze vinden dat het meer bekendheid moet krijgen. Alle verhalen zijn welkom op dit podium! Deze keer Jill Hoogerwerf wie op haar Instagram kanaal deelt over haar leven met autisme.

Stel je eens even voor!

Mijn naam is Jill Hoogerwerf, 29 jaar en ik woon op Curacao. Ik weet sinds ongeveer 2 jaar dat ik autisme heb (meer over waarom autisme bij vrouwen zo laat ontdekt wordt vind je hier). Ik woon op Curacao samen met mijn vriend en 2 hondjes. En ik werk als docent. Ik geef bijles, nederlandse les en huiswerkbegeleiding aan kinderen van de basisschool.

Waar gaan we het over hebben?

De middeleeuwen.

Wat is er nou zo leuk aan de Middeleeuwen?

Ik vind het gewoon een hele interessante tijd. Na alle mooie uitvindingen van de Grieken en de Romeinen stond de tijd in de middeleeuwen eigenlijk een beetje ‘stil’. De kerk was in die tijd natuurlijk heel belangrijk, je had de heksenvervolgingen, veel ziektes en de meest rare martelmethoden.

Ik vind het altijd heel interessant om te zien hoe mensen in die tijd leefden, het is bijna onwerkelijk. Soms zeg ik wel eens, ik wou dat ik onzichtbaar in de tijd kon reizen om daar even te kijken. En dan vooral bij de ‘gewone’ mensen en hoe zij dat leven volhielden.

Wanneer is je fascinatie met de Middeleeuwen begonnen?

Al sinds heel klein. Toen ik 4 of 5 jaar was ging ik al naar musea en kastelen. Ik wilde vaak boeken lezen of plaatjes kijken over de middeleeuwen, ook keek ik veel films over de middeleeuwen en maakte ik tekeningen hierover.

Waarom dan juist de Middeleeuwen?

Hahaha ja ik heb geen idee. Dat vroegen mijn ouders zich ook wel eens af.

Hoeveel tijd ben je hier aan kwijt?

Ik kan dit niet precies zeggen. De ene week wat meer dan de andere. Maar ik ben er wel elke dag mee bezig. Soms lees ik even een artikel, de andere keer lees ik een heel boek en kijk ik een documentaire. Ik denk er in ieder geval dagelijks over na.

Wat doe je dan allemaal precies? Boeken lezen?

Ja inderdaad, boeken lezen, artikelen lezen, documentaires en films kijken, naar musea, op google stambomen of personen uit de middeleeuwen opzoeken.

Wat zou je zeggen tegen een geschiedenis-hater?

Ja dat boeit mij eigenlijk niet zo, als ik maar lekker in mijn geschiedenis bubbel mag blijven =). We kunnen in ieder geval heel veel leren van de geschiedenis. Het helpt ons ook om dingen uit onze eigen tijd te begrijpen. Hoe meer kennis je hebt van de geschiedenis, hoe meer patronen je gaat zien en herkennen, waardoor je daar van kan leren. 

Wat is je leukste interessante feitje?

Het is niet echt leuk maar wel iets waar ik dus helemaal van geobsedeerd kan raken. (Trigger warning, martelmethode)

Een van de martelmethoden die ze gebruikten, was iemand vastbinden en dan de buik opensnijden. Maar dit deden ze op zo een manier dat alle ingewanden in het buikvlies bleven zitten. Het was dus als het ware een soort zak. Deze haalden ze uit je buik. Op die manier was je niet meteen dood. Je hart lieten ze wel zitten alleen al je ingewanden waren er dus uit. Hierna gooiden ze die zak met ingewanden op het vuur en moest je dus kijken naar hoe je ingewanden verbrand werden…

Ja dit soort dingen vind ik dus heel interessant. Want hoe kunnen mensen dit bedenken en uitvoeren. Ook stond het hele dorp vaak te kijken naar dit soort dingen. Ik begrijp daar nog steeds niks van. En meestal vind ik dingen die ik niet begrijp heel interessant. Van de middeleeuwen weet ik veel, maar ik begrijp er niks van.

Super bedankt, Jill!

Mocht jij nou ook een verhaal hebben wat je wilt delen dan kan je me altijd bereiken via de site of via Instagram!

Tips voor Werken met Autisme

Werken met autisme is soms ronduit onmogelijk. Voor die mensen die wel kunnen werken, is het vaak nog steeds erg lastig. Ga je het wel je baas vertellen, of toch liever niet? Er zijn veel taken die lastig kunnen zijn voor ons, zoals klantcontact. Andere taken zullen we juist heel goed in zijn. Toch kun je soms wel wat tips gebruiken. In dit artikel lees je 8 tips voor werken met autisme!

Dit artikel bevat affiliate linkjes. Dit betekent dat ik commissie betaalt krijg over dit aankoopbedrag, maar jij betaalt NIKS extra’s!

1. Neem iemand in vertrouwen

Veel grotere bedrijven hebben een soort vertrouwenspersoon in hun midden. Als je dat niet hebt, kun je altijd een goed betrouwbare collega aan de jas trekken. Vertel alleen dat je autisme hebt als dat veilig voelt voor jou. Doe dit bij iemand wie je vertrouwd en weet dat ze het niet zomaar door zullen vertellen tenzij jij ze daar toestemming voor geeft.

2. Goed formuleren

Als je nog niet durft te vertellen dat je autistisch bent, kun je nog steeds zo je woorden draaien dat je duidelijk maakt wat voor jou nodig is om goed te werken. Denk aan:

  • Ik werk het beste als ik even de tijd krijg om alles te verwerken.
  • Ik sla niet graag werkzaamheden over, dus ik maak even een to do lijstje.
  • Ik ben erg nauwkeurig, dus het kan zijn dat ik er ietsjes langer over doe.

3. Wees open

Als je wel durft te vertellen dat je autistisch bent, wees dan zo open mogelijk. Op die manier kunnen je collega’s je beter leren kennen en begrijpen.

4. Onderwijs

Het is verstandig om even te vragen welk beeld je collega’s en leidinggevenden hebben bij het woord ‘autisme’. Als dit afwijkt van wat autisme voor jou betekent– en die kans is heel groot– dan kun je ze zelf onderwijzen over wat autisme is. Op die manier zullen ze je beter begrijpen.

5. Maak een to do lijstje

Een to do lijstje is key als je autisme hebt en werkt. Als je taken wisselen is dit handig om overzicht te krijgen en als je steeds dezelfde taken hebt, is het nog steeds handig om alles op een rijtje te krijgen.

Er zijn verschillende to do lijstjes te koop, maar zelf vind ik deze wel erg fijn: Studio Stationary Notitieboek

Een goedkopere versie hiervan is deze: Fyllbooks Notitieblok

6. Bewaak je grenzen

Het is belangrijk om niet meer te doen dan wat je kan. Stel grenzen en houd je aan deze grenzen. Op die manier zul je minder overprikkeld raken van je werk.

7. Neem je pauzes

Ook dit is een manier om minder overprikkeld te raken op je werk. Neem je pauzes niet voor lief, werk niet zomaar door. Neem je pauzes en tussendoor ook af en toe een bakkie koffie of thee of whatever. Iets om even tot rust te komen.

8. Doe je eigen ding

Doe waar je goed in bent. Doe je eigen ding. Je bent niet voor niks aangenomen op je werk. Dat is omdat jíj de beste keuze was voor deze baan. Geloof in jezelf. Jij kán dit!

Conclusie

Werken met autisme is lastig, maar niet helemaal onmogelijk. Je hebt verschillende manieren om ermee om te gaan. Je kan het vertellen aan je baas en collega’s, of je doet dat niet. En beide opties is helemaal oké. Deze tips zijn gangbaar voor beide situaties, dus hopelijk heb je er wat aan en raak je minder snel in een burn-out of overprikkeld. Laat me weten in de reacties wat je er van vond!

Review: Loop Experience

Veel mensen met autisme hebben moeite met zintuigelijke prikkels. Geluid is hier een hele grote trigger van. Het is dan ook af en toe wel fijn om iets te hebben dat die prikkels verminderd– anders word je gek, natuurlijk. Aangezien je plat wordt gegooid met reclames voor Loop Earplugs, heb ik besloten deze eens uit te proberen. Ik geef je nu een review voor de Loop Experience.

Eerste indruk

Mijn eerste indruk was dat ze in een klein, schattig doosje komen. Het ziet er heel professioneel uit en heel compact wat ik belangrijk vind. De Loops zelf komen in een kleine case die je heel makkelijk mee kan nemen– of kwijt kan raken. De diameter is zo’n 3,5 cm– Ja, ik heb het gemeten speciaal voor jullie.

De Loops komen in verschillende kleuren en ik heb de roségouden genomen. Ik vind ze zelf iets meer rosé of roodachtig dan goud, maar dat maakt niet heel veel uit voor mij. Ze zijn wel mooi shiny en zien er uit als oorbellen of piercings.

De oordopjes komen met verschillende maten opzetjes, dus ze zijn niet speciaal op maat gemaakt– vandaar de snelle levertijd ook. Wel zijn er vier verschillende maten in totaal, dus is er een grote kans dat ongeveer jouw maat ertussen zit.

Vorm en Fit

Ik heb zelf hele lastige oren als het gaat om oortjes. Ze vallen bij mij altijd uit en zitten nooit goed, dus ik was erg benieuwd. Uiteraard vielen ze uit mijn oren toen ik ze in deed, maar toen zag ik ook dat ze waarschijnlijk niet goed zaten. Op de plaatjes is altijd de ring duidelijk te zien vanaf de zijkant en dat was bij mij niet zo. Ik draaide hem dus zo dat de ring echt parallel aan mijn oor stond en toen zette het zich soort van op slot!

Ze zaten toen best goed vast, maar ik zou er zelf niet proberen om mee te slapen– dan ben ik ze zeker kwijt. Voor de prijs vind ik ze erg goed zitten en hebben ze ook een redelijke vastigheid. In dat opzichte overtroffen ze mijn verwachtingen, omdat mijn oren dus zo raar zijn.

Prikkels

Dan nu naar waar ik ze voor heb gekocht– de prikkels (meer over overprikkeling vind je hier). De Experience haalt de scherpe randjes van het geluid af. Dit betekent dus dat je eigenlijk alles nog wel hoort en je prima een gesprek met iemand kan hebben, maar dat de prikkels gewoon net een tikkeltje zachter binnenkomen.

Wat wel iets is om aan te wennen, is dat je jezelf wel veel beter gaat horen. Als je gaat praten met de oordopjes in zul je merken dat je eigen stem heel veel luider klinkt, maar dat is op zich heel normaal. Als je een NC koptelefoon hebt, zul je dat ook hebben. Wennen is het wel, though.

Aanbeveling

Zou ik de Loop Experience aanbevelen? Zeker weten. Voor het budget zijn ze erg goed en ik heb er ook geen spijt van dat ik deze heb gekocht. Ik heb ze zelf ingehad op mijn werk en er was niemand die het merkte tot ik ze er zelf op wees. Ze zijn dus prima te verhullen en supermakkelijk mee te nemen. Dat is dan ook één van de grote voordelen tegenover een NC koptelefoon! Ze doen precies waar ze voor zijn gemaakt: de scherpe randjes eraf, maar wel zó dat je toch een gesprek kan voeren en op je omgeving kunt letten.

Je kan ze hier vinden of hier

Autisme en Menstruatie

Ongesteldheid is kut. Als neurotypisch persoon is dit al kut, maar als je ook nog eens extra gevoelig bent voor prikkels– of wel autistisch– dan is het al helemaal erg. De krampen, de geur, de stemmingswisselingen… Alles is net een tandje verhoogd wanneer je maandstonden eraan zitten te komen. Maar hoe zit het nu met autisme en PMS en PMDD? Ik had het idee dat veel autisten hier last van zouden hebben– en ik kreeg gelijk. Lees dit artikel om te vinden wat ik vond.

PMS/PMDD

Als het eitje niet bevrucht wordt of niet goed innestelt, wordt je weer ongesteld. Sommige mensen ervaren iets wat ze noemen PMS of Premenstrueel Syndroom. Dit is een aandoening waar rond de menstruatie enorme lichamelijke en emotionele klachten verschijnen. Deze klachten komen ook elke maand weer terug.

Symptomen van PMS:

(De Gynaecoloog)

Dit zijn de meest voorkomende klachten. Ernstige pijn is echter geen echt kenmerk van PMS. Mocht je last hebben van extreme krampen, dan kan dit reden zijn om te overleggen met je huisarts.

Als je dacht dat PMS verschrikkelijk was, kunnen we nog een stapje verder. PMDD. Dit staat voor Premenstrueel Dysmorphic Disorder. Dit is de extremere variant van PMS. De symptomen van PMDD moeten minimaal vijf van de volgende zijn, waarvan minstens één emotioneel kerncomponent—van de eerste vier kenmerken.

Symptomen van PMDD:

  • Stemmingswisselingen;
  • Prikkelbaarheid, woede of toegenomen innerlijke conflicten;
  • Depressie, hopeloosheid;
  • Angst, spanning, gevoel van opgefokt zijn;
  • Verminderde interesse in activiteiten;
  • Moeite met concentreren en focussen;
  • Vermoeidheid of gebrek aan energie;
  • Veranderingen in eetlust (meer oorzaken van eetproblemen bij autisme lees je hier)
  • Hypersomnie of juist slapeloosheid;
  • Overweldigd of onbeheerst voelen;
  • Lichamelijke symptomen van PMS.

(PMDD Nederland)

Autisme, menstruatie en PMS/PMDD

Er is weinig informatie over menstruatie bij mensen met autisme. Het gelimiteerde literatuur die er is heb ik natuurlijk opgezocht. Hieruit blijkt dat ernstige symptomen van PMS vaak voorkwamen. Rond de menstruatie bleek ook het autistische gedrag te ‘verergeren’. Het werd meer frequent en meer belemmerend. Veel werden er ook meer agressief rond de menstruatie of kregen meer last van herhalende bewegingen. Veel werden er ook meer obsessief.

(Hamilton et al., 2011)

Niet alleen PMS is meer frequent onder mensen met autisme. Ook het extremere PMDD is vaker frequent. Er is zelfs een studie waar van de 26 mensen die geïnterviewd werden wel 92 procent de criteria voor PMDD had! Dat is natuurlijk belachelijk veel. Een andere studie vond juist maar 11 procent van de 36 mensen met de criteria voor PMDD—dit waren non-autistische mensen. Autisme lijkt dus zeker wel een risicofactor te zijn.

(Steward et al., 2020 | Ibrahim, 2021)

Conclusie

Nogmaals. Ongesteldheid is kut, het is verschrikkelijk dat we dit elke maand mee moeten maken, maar het hoort er nu eenmaal een beetje bij. Dat wij– als mensen met autisme– nu extra gevoelig blijken te zijn en vaker PMS of PMDD hebben… dat was al een beetje te verwachten, nietwaar? Niet dat het leuk is. Er zijn wel meer dan genoeg hulpmiddelen om deze tijden door te komen. Denk aan een verzwaringsdeken, of een lekker warm kruikje! Succes, jij kan dit!

Auterview: Irma

In het Auterview interview ik autistische mensen met een verhaal. Ze stellen zich kwetsbaar op in het gesprek over wat hen raakt. Dit keer: Irma! Irma werkt in de zorg met autistische mensen met een verstandelijke beperking. Hier moet over gesproken worden, dus vandaag gaan we dat doen.

Stel jezelf een voor!

Hoi Zoë, wat enorm leuk om geïnterviewd te worden. Ik ben Irma, onderneemster in de gehandicaptenzorg. In Hoogeveen zit mijn lunchroom @brasserie_van_eigen_deeg dat gerund wordt door mensen met autisme, downsyndroom of andere beperking. In Dwingeloo zit mijn woonvoorziening; waar 11 mensen met een handicap 24 uur zorg krijgen. Verder hou ik van fotografie, woon ik in Dwingeloo met Niels en onze beagle Buddy. Ik ben zelf een onderneming begonnen zodat ik de juiste zorg kan bieden aan de doelgroep/bewoners en niet mee ‘moet’  in beleidsplannen zoals bezuinigingen van grote instellingen. Een enorme keuze, maar nog geen moment spijt gehad! 

Waar gaan we het over hebben vandaag?

Je schrijft prachtig over autisme. Maar wat nou als je ook een verstandelijke beperking hebt én autisme? Dat is nog een vak apart en daarin kunnen wij binnen de gehandicaptenzorg nog écht heel veel van leren. 

Waarom moet dit gedeeld worden?

Over autisme wordt soms zo ‘lastig’ gedaan. Veel onbegrip, ook in de zorg. Vaak wordt er gezegd; ‘’ ach, doe nou even mee met deze activiteit’’ maar dat overprikkeld juist alleen maar. Het is fijn om meer bekendheid te krijgen over autisme zodat er meer begrip komt. Dat gaat de bewoners/doelgroep enorm helpen! Een persoonlijke missie van mij inmiddels haha

Hoe kwam je erbij om in de zorg te gaan werken met autistische mensen?

Ik werk al een hele tijd in de zorg. Eerst een EMB groep (Ernstig meervoudige beperking). Later kwam ik terecht in een groep met jongeren met een licht tot matig verstandelijke beperking en ik merkte dat zij zelf ook soms met hun eigen beperking in de knoop zitten. Je hebt dan te maken met een verstandelijke beperking én autisme. Dat vind ik een enorme uitdaging en ik hou ervan om hen te helpen, gerust te stellen en te laten ontwikkelen.

Heb je baat van je eigen autisme (als je dit hebt)?

Ik heb zelf geen autisme maar heb mij er dus enorm in verdiept en ben dus veel gaan onderzoeken, leren en cursussen gaan volgen over autisme om er meer over te weten te komen. Zo volg ik altijd de cursus; ‘geef me de 5’. 

Heb jullie vaak last van overprikkeling op je werk?

Dit zie je heel veel. Overprikkeling. Gelukkig kunnen we in ons vak vaak grenzen geven en dit voorkomen. Bij ons gaan de jongeren niet naar het werk maar naar een dagbestedingsplek. Dit maakt dat zij geen ‘druk’ ervaren over presteren in hun baan maar helaas ook hier komt overprikkeling wel eens voor. 

Wat is nou het leukste aan je werk?

Ik vind het echt fantastisch om de jongeren te ondersteunen en te helpen. Een vertrouwensband opbouwen om zo het maximale te bereiken. Elk stapje die we behalen wordt gevierd en zijn we trots op! 

En wat vind je het minst leuk aan je werk?

In mijn vak zie je natuurlijk ook bij de jongeren wel eens verdriet, onbegrip en overprikkeling. Dan is het natuurlijk verdrietig om dat te zien. Verder ben ik ook ondernemer en dat maakt dat ik ook administratie en dergelijke moet doen, dat is ook het minst leuke. 

Welke gebeurtenis is je het meest bijgebleven?

Zie mijn post op Instagram van 7 december; ‘’ iemand met autisme zegt tegen mij dat ze liever down syndroom had gehad’’. We bespreken dit en komen eigenlijk tot de conclusie dat een onzichtbare beperking soms ook fijn is. Later komen we hierop terug en geeft ze mij een wijze les 🙂 

Hoe is het nu met Covid gegaan?

Gelukkig hebben zij geen corona in onze bedrijven gehad. We zijn heel streng omdat veel van onze jongeren ook onderliggend leiden hebben, denk aan een hartafwijking of schildklierproblematiek. Het is dus heel belangrijk om hier zorgvuldig naar te kijken welke maatregelen we gebruiken voor onze woonvoorziening en dagbestedingsplek. Echter geeft corona ons ook een ‘stukje ‘ rust. Je merkt dat we meer naar elkaar toe trekken en minder sociale druk ervaren maar natuurlijk geeft corona gewoon een negatieve sfeer en maakt ons ook wel zorgen.  

Wat wil je nog bereiken?

Dat er veel meer kleinschalige initiatieven komen in de zorg i.p.v. grootschalige instellingen. Bij een grootschalige instelling wordt gekeken naar beleidsstukken en véél minder naar de jongeren , bewoners of cliënten (hoe je ze ook wilt beschrijven). We moeten veel meer individuele zorg geven, op maat van de persoon en niet alleen kijken naar ‘groepsbelangen’. Daarom ben ik gaan bloggen op Instagram om hier meer over te vertellen en ondersteun ik  nieuwe ondernemers om hen het juiste pad te bewandelen. Want het is een wir war van paden om ondernemer in de zorg te worden. 

Heb je nog iets anders wat je kwijt wilt hierover?

Dankjewel voor iedereen die open blogt, schrijft of praat over autisme (of een andere beperking). Dat maakt dat er steeds meer begrip is voor de beperking. Vindt je het leuk om meer te weten over mij? Je kan mij volgen op: @irmadekruyf 

Bedankt! Jij ook!

Tips tegen Overprikkeling

Als je autistisch bent, heb je vaak last van overprikkeling. Dit kan in meer of mindere mate voorkomen, natuurlijk. Wat je er tegen kan doen, is heel divers. Net zo divers als er hoeveel autisten zijn. In dit artikel geef ik jullie een aantal tips om overprikkeling tegen te gaan!

Sommige linkjes in dit artikel zijn affiliate linkjes. Ik krijg hier een commissie over betaalt, maar jullie betalen niks extra’s!

1. Ken je grenzen

Grenzen zijn heel belangrijk. Als je hier overheen gaat dan weet je zeker dat je steeds meer geprikkeld zal worden– en dat betekent overprikkeling (meer over overprikkeling hier). Wees dus niet bang om op je strepen te gaan staan en een keer ‘nee’ te zeggen als iets niet gaat.

2. Maak een signaleringsplan

Een signaleringsplan heeft mij enorm geholpen. Dit is een schema waarin staat aangegeven welke signalen jij voelt opkomen zodra je meer en meer geprikkeld wordt. Er staat ook in aangegeven wat je eraan kan doen om het te voorkomen. Hieronder staan meer mogelijkheden.

3. Ga wandelen

Wandelen helpt met ontprikkelen. Je kan zo rustig aan je gedachten op een rijtje zetten, terwijl de natuur je toelacht. Buiten zijn helpt echt en daarom is het handig om even een rondje te gaan lopen mocht je overprikkeld zijn of hier dicht tegenaan zitten.

4. Luister muziek of een podcast

Muziek kan helpen ontspannen of juist helpen stoom af te blazen, afhankelijk van welk nummer je opzet. Probeer eens uit welke soort muziek voor jou werken! Ook een podcast kan helpen ontspannen door je wat af te leiden. Zo heb je iets anders om op te focussen dan de prikkels.

5. Ga dansen

Door je spieren te bewegen, ontspan je ook. Ga een lekker dansen en geef geen fuck om wat een ander ervan vindt. Doe eens gek en laat je gaan! Je zal je er echt beter door gaan voelen.

6. Stim!

Stimmen is bedoelt als kalmeringsmiddel van het lichaam. Laat jezelf dan ook lekker stimmen als jij je er veilig bij voelt.

7. Kijk ASMR (mocht het helpen)

ASMR is een beetje raar in dat niemand weet hoe het werkt. Het werkt ook niet bij iedereen, dus dit moet je echt even uitproberen. Probeer je ’triggers’ te vinden en luister naar kalmerende geluidjes om bij weg te dromen.

8. Blijf geplakt aan je mobiel

Oké. Dit helpt mij persoonlijk ook heel erg, maar misschien jullie ook. Door te scrollen op mijn mobiel schakel ik de externe prikkels uit en kan ik de hoeveelheid prikkels van mijn mobiel zelf bepalen. Die controle kan erg lekker zijn voor mensen met autisme.

9. Lees een boek

Een boek kan je ook even afleiden van de chaos om je heen en in je hoofd. Het bevat alleen worden en dus geen felle kleuren om geprikkeld van te raken. Misschien ben je té overprikkeld om zelf te lezen, dus dan kan je een luisterboek nemen, bijvoorbeeld het boek van Bianca Toeps ‘maar je ziet er helemaal niet autistisch uit’.

Als je geen zin hebt om te lezen, kun je natuurlijk ook gewoon luisteren! Storytel is hier een voorbeeld van. Je kunt er heel veel boeken vinden om te luisteren– meer dan 60.000 titels, dus als je daar niks tussen vind…

10. Doe ademhalingsoefeningen

Ademhalingsoefeningen werken niet bij iedereen, maar als je het niet probeert weet je het al helemaal niet zeker. Op Youtube staat een scala aan verschillende begeleide oefeningen voor als je het wil proberen maar niet weet waar je moet starten.

11. Ga sporten

Sporten is een beetje hetzelfde als dansen. Er komen geluksstofjes vrij die je helpen te ontprikkelen en je beter te voelen.

12. Doe een koptelefoon op

Door een koptelefoon op te doen, of oortjes in te doen, beperk je de externe prikkels. Op die manier heb je in ieder geval controle over de hoeveelheid prikkels die binnen komen bovenop je overprikkeling. Het kan ook helpen de overprikkeling niet in stand te houden.

Zelf gebruik ik de Sony Noise cancelling koptelefoon en ben ik er erg tevreden mee. Hij is wel wat prijzig. De Loop Earplugs zijn geweldig goed voor het verminderen van achtergrond geluid– en een stuk goedkoper. Wil je nou echt een koptelefoon en heb je geen groot budget? Dan is er altijd nog die van de action, al kan ik daar de kwaliteit niet van garanderen, natuurlijk.

13. Sluit jezelf even op in een rustige ruimte

Een rustige ruimte om jezelf in terug te trekken doet wonderen. Net zoals een koptelefoon beperk je zo de hoeveelheid prikkels om je heen en daarmee de prikkels in jezelf.

14. Boks het van je af op je kussen

Sla dat kussen maar helemaal de grond in! Laat al je frustratie en prikkels eruit. Op deze manier kan je misschien net die meltdown voorkomen.

15. Schrijf het van je af

Ik schrijf veel, maar van me afschrijven lijkt tot nu toe niet te werken bij mij. Bij anderen die ik ken, werkt het juist geweldig om dingen te verwerken die ze anders niet zouden kunnen verwerken! Probeer het eens een paar dagen en kijk of het jou helpt.

Als je niet weet waar je moet beginnen, gebruik dan een dagboek voor volwassenen! Hierin wordt je begeleid met het terugblikken op je dag. Wat je ook kan gebruiken is een Selfcare boekje! Hierin staan oefeningen om je te begeleiden in het herkennen van negatieve gedachtpatronen, hoe je naar jezelf kijkt en hoe je dit kan veranderen. Het is fijn om ergens anders op te focussen dan de prikkels en deze oefeningen te doen júíst op de momenten dat je zo erg in die patronen zit.

16. Verzwaringsdeken

Een verzwaringsdeken is bewezen om te helpen tegen prikkels, dus gebruik er vooral eentje om onder weg te kruipen. Ik heb al verschillende verzwaringsdekens op een rij gezet die goed uit de test gekomen zijn! (die vind je in dit artikel over verzwaringsdekens)

Conclusie

Het is oké om overprikkeld te zijn. Helemaal niet erg. Wel is het van belang om het niet door te laten slaan tot een meltdown, want dat is natuurlijk het laatste wat je wilt. Deze tips zullen niet voor iedereen werken, maar voor anderen weer wel. Het is ook zeker geen volledige lijst van alles wat je kan doen tegen overprikkeling. Ik hoop toch dat deze lijst je kan helpen om te ontprikkelen als het je eventjes te hoog zit.

Autisme en Hulpverlening: De Autismecoach

Mensen met autisme hebben vaak te maken met hulpverlening. Ze hebben moeite met hun psyche of het lukt ze niet om lichamelijk iets voor elkaar te krijgen. Psychologen, maatschappelijk werkers, praktijkondersteuners, ambulante begeleiding en coaches werken allemaal samen om autisten te helpen functioneren in het dagelijkse leven. Vandaag gaan we het hebben over de autismecoach!

Stel je even voor!

“Ik ben Nicola. Ik ben nu 43 en ben net begonnen met de opleiding autismecoach. Ik heb wel al eerder een coaching opleiding gevolgd. Ik werk nu als maatschappelijk werkster en ik heb een zoontje van 10. Ik ben sinds afgelopen mei gediagnosticeerd met autisme, en mijn zoontje heeft ADD.”

“Ik ben Céline, ik ben 32 en ik woon samen in Deventer. Sinds mijn 27e heb ik een diagnose autisme. Daarnaast ben ik psycholoog in de derdelijns GGZ en zelfstandige bij autismekracht.”

Wat doe je precies?

“Ik wil mensen begeleiden in hun eigen hulpvraag, dus wat zij belangrijk vinden. Niet van wat de buitenwereld wil dat ik ze mee begeleid. Het kan erg verschillen. Hoe ga je om met eigen emoties? Structuur, dus praktische ondersteuning. Het hangt af van wat de hulpvraag van die persoon zelf is.” – Nicola

“Ik begeleid cliënten met autisme, partners van mensen met autisme of ouders van kinderen met autisme.
Individuele (online) contacten waarin we verschillende zaken kunnen bespreken. Veel psycho-educatie, signaleringsplan opstellen, inzicht in prikkelgevoeligheden, hoe om te gaan met je eigen autisme of die van iemand uit je omgeving. Ik geef groepsbijeenkomsten psycho-educatie, Organiseer een jaarlijks AutismeKRACHTdag om mensen samen te brengen en ervaringen en kennis uit te wisselen. Ook verkoop ik de KRACHT planner. (zie autismeKRACHT)” – Céline

Wat voor opleiding tot autismecoach kun je doen?

“Er zijn aan mijn opleiding geen voorwaarden gesteld. Persoonlijk vind ik wel dat als je met deze doelgroep werkt dat je een coachingsopleiding moet hebben gedaan van een aantal jaar. Je kan tegenwoordig een coachingsopleiding tot autismecoach doen in 3 maanden, maar daar twijfel ik aan. Het moet wel echt een beroepsopleiding zijn. Ik volg een opleiding bij marja boxhoorn in Oud-Beijerland. Dit duurt ongeveer een jaar, anderhalf jaar.” – Nicola

“Ik ben zelf afgestudeerd als HBO sociaal pedagogisch hulpverlener en daarna een master forensische orthopedagogiek. Deze heb ik aangevuld met een opleiding autismevriendelijke coach aan de AutismeAcademie. Ook ben ik bezig met de opleiding zorgprofessional met ervaringsdeskundigheid aan het Windesheim.” – Céline

Waarom wilde je autismecoach worden?

“Voor mijzelf heeft het te maken met dat ik meer wil weten over autisme en dat het belangrijk is om veel mensen daarover te spreken. Ik houd van leren en ontwikkelen, dus de combinatie daarvan is het vooral. Ik weet nog niet of ik hier m’n werk van wil maken. Als ik er een doel aan plak worden de verwachtingen van mezelf weer te hoog.” – Nicola

“Omdat ik graag mensen (en vooral vrouwen) met autisme wil helpen. Ook door meer verspreiding van kennis, stigmatisering tegen gaan in de hoop dat misdiagnostiek verminderd en de kwaliteit van zorg verbeterd.” – Céline

Welke eigenschappen heb je nodig voor autismecoach?

“Je moet kunnen luisteren en aansluiting kunnen maken bij iemand. Je moet ook analytisch ingesteld zijn en door kunnen hebben van ‘hoe steekt het bij jou in elkaar’. Ook moet je dat overzicht aan een ander door kunnen geven in een vorm die zij begrijpen. De cliënt moet door hoe je ermee omgaat zelf kunnen ontdekken hoe het zit. En uiteraard flexibel, maar wel een bepaalde lijn vast kunnen houden.” – Nicola

“Ik denk zeker doorzettingsvermogen en enthousiasme.” – Céline

Vertel eens over je eerste cliënt!

“Dat ben ikzelf– de schrijfster van dit artikel. De enige echte Zoë! Ik ben meer een oefen maatje dan echt een patiënt, though. Heel leerzaam om daar samen aan te werken.” – Zoë

“Dat weet ik eerlijk gezegd echt niet meer.” – Céline

Heb je een ervaring die nog altijd bij je blijft?

“Ik heb meerdere ervaringen gehad in mijn leven die ik niet kon plaatsen. Ik zit nog zelf in het proces om uit te zoeken en nog een beetje met het ‘imposter syndrome’ zit. Maar als ik het verhaal opschrijf over mijn zwangerschap en dat teruglees… dan zie ik pas echt hoe autistisch dat was!” – Nicola

“Eigenlijk heel veel, vooral de berichten van mensen die aangeven dat ze door mijn Instagram of lezingen zichzelf hebben herkend en nu eindelijk antwoord hebben op vragen. Eindelijk erachter komen dat ze autisme hebben en zichzelf beter begrijpen.” – Céline

Alvast bedankt!

Review: ‘Maar je ziet er helemaal niet autistisch uit’ – Bianca Toeps

Bianca Toeps is ondertussen best wel bekend geworden in onze community. Dat is allemaal dankzij haar boek: ‘maar je ziet er helemaal niet autistisch uit’. Ik las het boek en in dit artikel zal ik een beknopte review geven over de inhoud, schrijfstijl en herkenbaarheid.

Dit artikel bevat een affiliate link. Dit betekent dat ik een kleine commissie krijg betaalt van het aankoopbedrag. Het mooiste? Jij betaalt NIKS extra’s!

In het kort

Autisme: dat is toch dat je supersnel kunt uitrekenen dat 7 augustus 1984 op een dinsdag viel? Nou… nee. Bianca Toeps legt je in dit boek haarfijn uit wat het wél betekent als je autisme hebt.

Dat doet ze bijvoorbeeld door te kijken wat de wetenschap zegt over autisme (en waarom sommige theorieën de prullenbak in kunnen), maar ook door haar eigen verhaal te vertellen, en andere mensen met autisme te interviewen. Bianca beschrijft op een frisse en luchtige manier de verschillende situaties waar je als autist tegenaan loopt in het dagelijks leven. Daarnaast geeft ze niet-autistische mensen tips: wat je doet als iemand je liever niet aankijkt, waarom je soms beter kunt mailen en vooral waarom het helemaal geen compliment is als je zegt “maar je ziet er helemaal niet autistisch uit!’

Sterke kanten

Dit boek is verschrikkelijk interessant. De wijze van hoe het geschreven is, is erg interessant. Het is niet geschreven als je typische boek of roman. Ook niet als je typische biografie, hoewel dit een boek is over Toeps’ leven. Dat maakt het zo makkelijk om weg te lezen. Het is alsof je in het verhaal wordt gesleurd en ze tegenover je zit om te vertellen hoe autisme voor haar is.

Het boek is niet alleen bedoelt voor mensen met autisme, maar ook voor iedereen die er meer over wilt leren (meer over autisme lees je hier). Het makkelijke aan dit boek is dat je echt een kijkje krijgt in het hoofd van een autist. Dat is waarschijnlijk veel meer waard dan alle psychoeducatie die je tot nu toe hebt gekregen als autist zijne, maar ook als naaste.

In dit boek worden ook regelmatig tips gegeven voor mensen die geen autisme hebben. Je leert hiermee hoe je omgaat met iemand met autisme, wat je voor ze kan doen én wat je beter níét kan doen. Vooral dat laatste is misschien wel heel belangrijk.

Ook wordt er regelmatig ingegaan op verschillende theorieën rond autisme en wat de oorzaken van autisme zouden kunnen zijn. Voor mijn zijn deze stukken erg interessant, omdat ik zelf ook graag de wetenschap induik voor antwoorden. Ze legt duidelijk uit waarom sommige theorieën shit zijn en waarom andere beter zijn.

Toeps rekent af met alle vooroordelen die je over autisme zou kunnen hebben. Dit is natuurlijk hard nodig, omdat de wereld nou eenmaal niet voor ons gemaakt is. Een feest aan herkenning vind je in dit boek. Je wordt geraakt door de struggles van iemand met autisme, omdat jij diezelfde struggles ook meemaakt. Hierdoor voel je de eenzaamheid wegslippen en komt een soort trots in de plaats.

Trots op je autisme, want we zijn niet alleen– zeker niet.

Aanbeveling

Of je nou net je diagnose hebt en rustig aan het informeren bent, of je hebt al langer je diagnose en je bent op zoek naar (h)erkenning. Dit boek is een boek voor jou. Het is makkelijk weg te lezen en je herkent duidelijk dezelfde dingen als waar jij tegen aan loopt. Het is leuk om eens te lezen over theorieën rond autisme en dit is ook niet te moeilijk gemaakt. Kortom, een boek uit duizenden voor iedereen die meer wilt weten over autisme.

Mocht je dit boek dan willen kopen, klik dan hier!

Mobiele versie afsluiten